:: فیلم و سینما

شاعر : شاهکار بینش پژوه

 نمی دانم فیلم «دختری با گوشواره های مروارید» يا Girl with Pearl Earing را دیده اید یا نه. داستان فيلم در سال ۱۶۶۰میلادی و در کشور هلند اتفاق می افتد. دختر فقیری که به خدمت خانم ثروتمندی در می آید اربابی دارد که نقاش معروفی است و دخترک با تمام بی سوادی اش ذوق هنری را از پدر کاشی کارش به ارث برده است. نکته ای که سخت مرا شگفت زده کرد پایبندی مردم اروپای آن زمان بود به اخلاقیات. در سرتاسر داستان فیلم تنها نشانی که بیننده از عشق فروخوردهء مرد نقاش به دخترک می یابد يک پرتره است و تنها ارتباط ميان دخترک و مرد نگاه رميدهء گاه گاهی ... حتی در صحنه ای که دوربین به دست مرد نقاش زوم می شود که روی میز در کنار دست دخترک قرار دارد، لرزش دستهای مرد و خودداری اش را از گرفتن دست دخترک نشان می دهد. یکی از صحنه های دیدنی دیگر در انتهای فیلم اتفاق می افتد  که مرد نقاش از نشان دادن پرترهء صورت دخترک به همسرش خودداری می کند. زن در میان گریه فریاد می کشد که چرا مرا نکشیدی؟ من که از او زیباترم؟ و مرد تنها همین یک جمله را می گوید: برای اینکه تو از نقاشی چیزی نمی فهمی! و زن می گويد: هيچ می دانی اين دختر حتی نمی تواند بخواند؟
این فیلم شاید تنها فیلم سینمای هالیوود باشد که عشقی منزه را به تصویر می کشد. به دیدنش می ارزد.